هان ای عقاب عشق! از اوج قله های مه آلود دور دست.. پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من... آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد! آن بی ستاره ام که عقابم نمی برد!
آخرین حیرت زمانی است که
دیگر چیزی تو را به حیرت وا نمی دارد..
in vagheyat zendegiye ke gham angizeeeeee
فکر کنم آخرین حیرت زمانی است که انسان بتواند خود را بشناسد، به نظرم تا کنون کسی نتوانسته خود و توانایی هایش را بشناسد..اگر روزی نوع بشر شناخته شود آنگاه حیرت شروع می شود.
ارسال یک نظر
۲ نظر:
in vagheyat zendegiye ke gham angizeeeeee
فکر کنم آخرین حیرت زمانی است که انسان بتواند خود را بشناسد، به نظرم تا کنون کسی نتوانسته خود و توانایی هایش را بشناسد..اگر روزی نوع بشر شناخته شود آنگاه حیرت شروع می شود.
ارسال یک نظر