انسان یک خلقت کامل نیست . بلکه هنوز در مبارزه برای رسیدن به معنا ست . امکان بعیدی است که به همان اندازه که وحشتناک است
خواستنی نیز هست .
افسوس من این است که می بایست ازکنار بسیاری ازحقایق ذاتی درون خویش با بی توجهی گذر کنم!
skip to main |
skip to sidebar
هان ای عقاب عشق! از اوج قله های مه آلود دور دست.. پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من... آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد! آن بی ستاره ام که عقابم نمی برد!
۱ نظر:
موافقم.
بسيارعالی
ارسال یک نظر