

سكوت آب
مي تواند خشكي باشد
وفرياد عطش؛
سكوت گندم
مي تواند گرسنگي باشد
وغريو پيروزمندانه ی قحط؛
همچنان كه
سكوت آفتاب
ظلمات است
اما سكوت آدمي
فقدان جهان و خداست؛
غريو را تصويركن !!
هان ای عقاب عشق! از اوج قله های مه آلود دور دست.. پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من... آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد! آن بی ستاره ام که عقابم نمی برد!
۱ نظر:
من دیوونه این شعر شاملوام.
تولدت مبارک داداش کوچولو پیشاپیش البته!!
خیلی وقت بود نیومده بودم شقی
ارسال یک نظر