هان ای عقاب عشق!
از اوج قله های مه آلود دور دست..
پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من...
آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد!
آن بی ستاره ام که عقابم نمی برد!
۱۳۸۷ بهمن ۱۸, جمعه
102
از امروز آموختم که دلیلی نداره من نسبت به تمام آدما اینقدر مهربونم که آخرش باعث میشه خودم این وسط مورد توهین قرار بگیرم . همین . خیلی نمی نویسم . همین .رک و ساده
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر