حکم

می شنیدم که کسی می گفت .

زندگی با من حکم بازی کرد .

وقتی که در عنفوان جوانی بودم همیشه حکم گشنیز بودو من با این که تمام دستم پر از آس و بی بی و بابا ی دل بود همواره در حکم لازم زندگی به کمترین خاج آن می باختم .

وقتی به میانسالی رسیدم تازه فهمیدم که باید در پی حکم خاج باشم .

نگاه که کردم دیدم پیر شده ام و هنوز پا گیر بی بی و بابای دل بودم .....


خنده ام گرفته بود .برایم جالب بود و شاید ملموس . هرگز دنبال خاج نبوده ام ......

ذهنم می زند ...

آسمان تخته و انجم بودش مهره نرد
کعبتینش مه و خورشید و فلک استاد است

با چنین تخته و آن مهره و این کهنه حریف
فکر بردن بودت عقل تو بی بنیاد است

شرط در آمد کار است نه دانستن کار
تاس اگر نیک نشیند همه کس نراد است